The Kinecka Project




Danny Griffioen


 


Danny Griffioen (1994) is fotograaf en regisseur. In dit interview kijken we terug op de foto’s die hij in 2016 voor Kinecka maakte. Dat was vlak nadat een enorm huilend zelfportret van hem te zien was in de Cloud Gallery in Amsterdam. We spraken over de weg die Danny in de jaren erna heeft afgelegd, zijn switch van fotografie naar film, en over het productiehuis dat hij net samen met zijn zus heeft opgericht.

Droomhuis


Danny Griffioen bouwt zijn eigen productiehuis op. Letterlijk. Trots wijst hij naar de muren die hij eigenhandig heeft gesloopt, de glazen tafel die een paar dagen eerder nog bij het grofvuil stond en het marmer dat hij gratis via Marktplaats heeft gevonden. “Er moet nog het een en ander gebeuren,” zegt hij. “Maar het ziet er al een stuk beter uit dan de eerste keer dat ik hier naar binnen liep.”

We staan in een souterrain op de Prinsengracht, een ruimte waar Danny enkele maanden geleden de sleutel van heeft gekregen. Binnenkort is dit het kantoor van That’s What She Set, een creatieve studio die hij samen met zijn zus Isabelle heeft opgericht. Als duo werken ze aan allerlei projecten, commercieel en vrij werk. Soms is Danny de regisseur en doet Isabelle de productie, dan weer zijn de rollen omgedraaid. “Per project kijken we eigenlijk wie het best in welke rol past.” 
Hij pakt zijn telefoon en laat een videoclip zien die ze onlangs hebben gemaakt. Eefje de Visser danst voor een oranje, zon-achtige gloed. Het doet ons denken aan “Pastorale” van Ramses Shaffy en Liesbeth List. “De video daarbij ken ik nog niet… Maar ik ben wel blij met de Shaffy-referentie.”

De clip van Eefje de Visser is analoog geschoten. Net als eigenlijk het meeste werk dat Danny maakt. “Het proces vind ik fijner werken,” legt hij uit. “Met een digitale camera kan je honderd keer hetzelfde schieten. Met een filmrolletje erin word je veel meer gedwongen om stil te staan bij een compositie.”

De keuze voor analoog loopt als een rode draad door de uiteenlopende producties waar Danny de afgelopen jaren aan heeft gewerkt. Een vinylhoes voor muzikant Van Common, een commercial voor Tommy Hilfiger, een korte film over Amsterdam in lockdown. Dannys lens is erin terug te zien, of hij er nou als regisseur aan heeft meegewerkt of achter de camera stond.



“Ik hoorde laatst van iemand dat alle creatieve ideeën uit hetzelfde deel van ons brein komen. Ik herkende het wel. Soms werk ik zelf aan muziek voor bij de video’s die ik maak. Ik ben zeker geen muzikant. Maar die muziek ontstaat eigenlijk op dezelfde manier waarop ik beelden vastleg.”


Hoewel Danny nu vooral filmt, lag zijn focus vier jaar geleden nog op fotografie. Die fascinatie ontstond toen hij een jaar of zeven was. Zijn oom maakte foto’s die hij destijds erg mooi vond. Inmiddels noemt hij de landschappen van zijn oom “kutfoto’s”, maar dankzij die foto’s kwam hij wel in aanraking met fotografie. In 2015 studeerde hij af aan de fotoacademie. Een jaar later had hij zijn eerste solotentoonstelling in de Cloud Gallery in Amsterdam, waar hij toen ook werkte. “How do I feel” was de titel. Als je destijds over de Prinsengracht ter hoogte van de Jordaan fietste, kwam je oog in oog met een mensgroot portret van een huilende Danny.

De foto bleek iets los te maken bij mensen. Na de opening stond het zelfportret op de cover van Duitse krant Die Zeit met OOOOOOOOCH!! erop. Ook stond hij in fotografietijdschrift Gup Magazine. Nog steeds verschijnt er een grote lach op zijn gezicht als hij daarover vertelt.



Zijn oom maakte foto’s die hij destijds erg mooi vond. Inmiddels noemt hij de landschappen van zijn oom “kutfoto’s”.


Liefdesverdriet maakte dat Danny zichzelf huilend voor de camera plaatste. Het was net uit met zijn toenmalige vriendin. Zij is te zien op een van de foto’s die Danny datzelfde jaar voor Kinecka schoot. “Ik weet niet meer of het toen al niet meer goed ging tussen ons,” zegt Danny als hij de foto met zijn ex erop ziet.


Onlangs vond hij zelf nog het mapje met Kinecka-foto’s op zijn computer. “Gek om te zien,” zegt hij. “Het voelt echt als een eeuwigheid geleden.” Op de foto’s uit dat jaar liet Danny veel intiems zien. Hij legde het afscheid van Isabelle vast die destijds naar New York vertrok. Ook is het huis te zien waar hij opgroeide, in Osdorp. Een kamer die overhoop ligt met kleding, de restanten van een feestelijk diner (“daar moet een reden voor zijn geweest, een verjaardag of misschien kerst”). Weer op een andere foto is zijn hond Diesel vastgelegd, die een jaar geleden is overleden.





"How do I feel? How do you feel? Do I feel? I don't know how to feel. Do you know how to feel? Can I feel? Yes I do, everyone does, right? But I do not know how. I carved a heart on the back of my hand but that did not make a difference. So how do I feel? How do you feel?" Uit: How Do I Feel? Cloud Gallery Amsterdam.

Uit: How Do I Feel? Cloud Gallery Amsterdam, 2016






“Ik stond aan het begin van mijn freelance leven,” zegt hij over die tijd. Een leven waarbij het een uitdaging is balans te vinden tussen commercieel en autonoom werk. Of waarbij hij soms moet zoeken naar een manier om iets compleets te maken met een beperkt budget. “Nog steeds stop ik soms eigen geld in een commerciële klus,” zegt Danny. “Ik wil liever dat iets er goed uitziet dan dat ik er geld aan verdien.”


Net zoals zo vele freelancers gebruikte Danny de stad als zijn werkplek. Over een paar weken hoopt hij dat het kantoor op de Prinsengracht af is en dat Isabelle en hij dat als vaste ruimte kunnen gebruiken.


Opvallend genoeg heeft de studio iets weg van het droomhuis dat hij even eerder beschreef. Een huis dat hij zelf zou willen bouwen, in de natuur of aan de Zuid-Franse kust. Dat ziet er ongeveer zo uit. Een souterrain, maar dan met een verdieping erbovenop. Zonder vloer ertussen. Grote raampartijen, een trap die vanaf de ingang naar beneden gaat, de ruimte in.


        Misschien dat hij dat
           over nog eens
                vier jaar ook
                         zelf aan het
                                bouwen is.


Instagram:     Danny.Griffioen
Website:        DannyGriffioen.com